โดย admin
ฝนที่เทลงมาอย่างกะทันหัน คืนที่แท็กซี่ก็เรียกไม่ได้ ป้ายนีออนโรงแรมมอเทลที่ปรากฏตรงหน้า ด้วยคำสัญญาว่า "แค่จนฝนหยุดเท่านั้น" จึงเข้าไปในห้อง นำเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มใส่เครื่องอบแห้งแล้วก็ไม่มีอะไรจะสวมใส่ อุปกรณ์เอเมนิตี้ที่ห่อด้วยพลาสติกบ่งบอกทุกสิ่งทุกอย่าง
สถานการณ์ที่เริ่มจากเหตุสุดวิสัย เสื้อผ้าเปียก → ถอด → พัฒนาไปสู่เสื้อคลุมชุดเดียวในห้อง ใช้การตกแต่งภายในแบบโมเทลที่เสื่อมโทรม.
โมเทลเก่าในจงโน 3กา เข้าพักเพื่อหลบฝนที่เทลงมาทันที แต่พอเข้าไปในห้อง เพดานกระจก เตียงกลม ไฟอัตโนมัติกำหนดบรรยากาศ สัญญาว่า 'ฝนหยุดแล้วออกไป' ไม่เคยถูกรักษาตั้งแต่แรก.
เข้าไปในห้องในสภาพเปียกชุ่ม ลมแอร์ทำให้ขนลุก "รีบถอดซะ จะเป็นหวัด" พูดพลางถอดเสื้อผ้าเปียกของกันและกัน เสื้อติดผิวถอดยาก ช่วยกันจนตาเข้ากันตรงหน้า
นอนบนเตียงกลม เพดานกระจกสะท้อนภาพสองคน สวมเพียงชุดคลุม ไม่สวมอะไรข้างใน ภาพตัวเองมองลงมาจากด้านบนแปลกและกระตุ้น "ครั้งแรกที่นี่นะ" คำโกหก
ใส่น้ำร้อนในอ่างกว้าง ละลายร่างเปียก "ลงมาด้วยกันมั้ย?" เริ่มจากมุกตลกกลายเป็นจริง นั่งตรงข้ามในอ่างแคบ ขายื่นพันกัน ฟองสบู่ไหลบนผิวที่โผล่พ้นน้ำ