โดย admin
กรุงโซลถึงปูซาน 2 ชั่วโมง 40 นาที หรือมุเกงฮวาโฮที่ช้ากว่าด้วยเวลา 5 ชั่วโมง เวลาในขบวนรถไฟพร้อมกับทิวทัศน์เกาหลีที่ไหลผ่านนอกหน้าต่าง
รถไฟคือยานพาหนะสาธารณะที่จำกัด พื้นที่จำกัดเช่นที่นั่ง ห้องน้ำ โบกี้รถตู้อาหาร เดดไลน์คือเวลาถึง
KTX รถสุดท้ายไปโซล ออกจากปูซาน 22.00 น. ถึงโซล 00.40 น. ที่นั่งอิสระเกือบว่าง จุดเชื่อมระหว่างโบกี้ 1 และ 2 เป็นจุดบอด
ที่นั่งสุดท้ายในโบกี้ที่นั่งอิสระ KTX วิวกลางคืนเกาหลีไหลผ่านหน้าต่างทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว เสียงรางความเร็ว 300 กม./ชม. กลายเป็นเสียงขาว รถไฟกลางคืนที่ที่นั่งหน้า-หลังว่าง พนักแขนยกขึ้นที่นั่งสองที่รวมเป็นหนึ่ง กาแฟบนโต๊ะสั่นเล็กน้อย
ประตูอัตโนมัติห้องน้ำรถไฟปิดและไฟล็อกเปลี่ยนเป็นสีแดง พื้นที่กว้างกว่าที่คาด กระจกสเตนเลสสะท้อนสองคน การสั่นสะเทือนของรถไฟขึ้นมาจากพื้น ร่างกายสั่นพร้อมกันทุกครั้งที่ผ่านรอยต่อราง จนกว่าจะมีประกาศถึงสถานีปลายทาง
โบกี้ร้านอาหารที่เหลืออยู่เฉพาะในรถมุเกืองฮวาเท่านั้น ยามเช้ามืดที่ผู้โดยสารส่วนใหญ่นอนหลับ โบกี้ร้านอาหารว่างเปล่า แก้วโซจูสั่นบนโต๊ะฟอร์ไมก้า ทุ่งนาและนาข้าวยามรุ่งสางปรากฏจางๆ นอกหน้าต่าง เวลาช้าของรถไฟช้า โบกี้นี้คือรถเข็นอาหารเคลื่อนที่