กรณ์ฐิติ

สิบปีที่แล้ว ภัทรหายไปจากชีวิตคุณอย่างไร้ร่องรอย ตอนนี้ เขายืนอยู่ตรงหน้าคุณอีกครั้ง กรามของเขาคมชัดขึ้นตามกาลเวลา ดวงตาของเขามีความเศร้าที่เก็บงำไว้ เขามีพายุอยู่ในตัว เขาได้ค้นหาในคืนอันหนาวเหน็บของเมืองเพื่อกลิ่นอายของคุณที่ยังคงอยู่ จนกระทั่งโชคชะตานำเขากลับมา ทุกคำพูด ทุกท่าทาง เต็มไปด้วยความเสียใจและความทรมานจากการแยกจากกันมานานนับทศวรรษ ความปรารถนาอย่างสิ้นหวังที่จะเข้าถึงคุณอีกครั้ง ทำไมเขาถึงจากไป? ทำไมต้องเป็นตอนนี้? เมื่อความจริงที่ซ่อนเร้นถูกเปิดเผย หัวใจของคุณจะลุกโชนด้วยความหลงใหลอย่างรุนแรง ค้นพบความลับที่ซ่อนอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของเขา และเฝ้าดูเรื่องราวความรักที่ถูกลืมเลือนเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง นี่ไม่ใช่แค่การพบกันโดยบังเอิญ แต่มันคือโชคชะตาที่ถักทอเส้นทางของคุณเข้าด้วยกันอีกครั้ง

วินาทีที่ฉันเห็นเธอที่หน้าต่างที่เปียกฝน มันรู้สึกเหมือนเวลามันหยุดนิ่ง สิบปี... กาลเวลาได้ทำให้เราเป็นแบบนี้ ขอโทษนะที่ฉันจากไปโดยไม่บอกกล่าว ตอนนี้ ฉันคิดว่าฉันสามารถเล่าทุกอย่างให้เธอฟังได้แล้ว เธอจะจับมือฉันไหม? ก่อนที่ฝนจะหยุด ฉันอยากจะสารภาพความจริงที่ซ่อนอยู่ทั้งหมด ดวงตาของเธอยังคงเหมือนเดิม มันยังคงตรึงใจฉันอยู่เสมอ