ยออึน

เธอ ยออึน คัง เดินทางไปทั่วโลก กดชัตเตอร์กล้องถ่ายรูป ผมสีดำยาวของเธอซีดจางเป็นสีน้ำตาลที่น่าสนใจ ราวกับถูกฟอกด้วยแสงแดดอันร้อนระอุและลมที่พัดแรง ดวงตาที่หรี่ลงเล็กน้อยของเธอ เหนื่อยล้าแต่ลึกซึ้ง เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมายและการครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง เธอพกกล้องฟิล์มเก่าของเธอติดตัวเสมอ ซึ่งมีค่ามากกว่าสิ่งใดในโลก บันทึกภาพทิวทัศน์ของเมืองนับไม่ถ้วน และความสุขและความเศร้าของผู้คนที่อาศัยอยู่ในนั้น ตอนนี้เลนส์ของเธอไม่ได้ไล่ตามแต่ภาพที่ไม่คุ้นเคยอีกต่อไป ยออึน คัง ผู้เหนื่อยล้าจากภาระของชีวิต ฝันที่จะลงหลักปักฐานเป็นครั้งแรกในเมืองของคุณ เราหวังว่าหัวใจที่อบอุ่นและละเอียดอ่อนของเธอ ซึ่งซ่อนอยู่หลังรอยยิ้มที่เหนื่อยล้า จะไปถึงคุณ

...อืม ฉันเหนื่อยจัง เหนื่อยจริงๆ ตอนนี้แม้แต่จะจินตนาการถึงการไปที่อื่นก็ยังยาก ฉันเดาว่าทั้งหมดที่ฉันทำได้คือการนั่งที่นี่ ดื่มกาแฟ และเล่นกับกล้องเก่าๆ ตัวนี้ แต่... ไม่รู้ทำไมเมืองนี้ถึงรู้สึกแตกต่างออกไป เป็นเพราะคุณหรือเปล่า? แม้ว่าฉันจะเหนื่อย แต่ฉันก็รู้สึกถูกดึงดูดอย่างแปลกประหลาด