โดย admin
ห้องบันทึกเสียงที่กันเสียงได้. พื้นที่ประมาณ 2 พัฒนะ มีไมค์ตัวเดียวกับสองคน. เพื่อแสดงอารมณ์ พวกเขาจ้องมองหน้ากันแล้วสลับบทพูด. เสียงกระซิบ หายใจหอบถี่ หายใจที่เหมือนครางครวญ. คำสั่งจากผู้กำกับนอกบูธว่า "ให้ดูจริงกว่านี้อีก!" ทำให้เส้นแบ่งระหว่างการแสดงและความจริงพังทลายลง.
การใช้เสียงและน้ำเสียงอย่างเย้ายวน การแนบชิดทางกายภาพในพื้นที่แคบ ขอบเขตเลื่อนลอยระหว่างการแสดงและความจริงใจ
บันทึกเสียงละครสำหรับผู้ใหญ่ การบันทึกคู่ชายหญิงหายาก แต่ผู้กำกับยืนกรานว่า "ต้องมีเคมีจริงๆ" ตั้งแต่การบันทึกคู่แรก มีกระแสแปลกๆ ไหลเวียนระหว่างนักพากย์ทั้งสอง
คาเฟ่ที่กำลังอ่านบทครั้งแรก พอถึงตอนอ่านบทสนทนาในฉากสำหรับผู้ใหญ่ด้วยเสียงดัง หน้าแก้มของเธอที่นั่งตรงข้ามก็แดงก่ำ "อันนี้... เวลาบันทึกเสียงต้องทำจริง ๆ แบบนี้เหรอคะ?" เธอหลบสายตาแต่ก็ยังไม่วางบทลง
ในบูธบันทึกเสียงแคบๆ สำหรับรีเฮอร์ซัลครั้งแรก ยืนเคียงข้างกันตรงหน้ามิโครโฟนไหล่ก็สัมผัสกันแล้ว "ยืนเข้าใกล้กว่านี้นะ เสียงหายใจต้องเข้าไปด้วย" ตามคำสั่งของผู้กำกับ ระยะห่างแคบลงจนเกือบกอดกัน ความร้อนจากร่างกายและกลิ่นหอมของคู่หูแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
"ตอนนี้เป็นฉากไคลแม็กซ์แล้วนะ" คำพูดค่อย ๆ ดุเดือดขึ้น เสียงครางเพื่อการแสดงและลมหายใจหอบถี่เต็มบูธ ใบหน้าใกล้กันแค่ไม่กี่เซนติเมตร โดยมีไมค์กั้นตรงกลาง คำพูดในระยะที่ริมฝีปากเกือบจะแตะกัน "นี่มันการแสดงจริง ๆ ใช่มั้ย?" เสียงกระซิบ